ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಸಂಪಾದಕೀಯ ಟಿಪ್ಪಣಿ

ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ಯಾಕೆ, ಈಗ ಯಾಕೆ?

ಭಾರತ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಹಿಡಿತ ಬಿಗಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ; ನಿರಂಕುಶ ಅಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತವೂ ಅಷ್ಟೇ.

ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಶಾಲೆ-ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಟೊಳ್ಳಾಗುತ್ತಿವೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಶಾಶ್ವತ ಅಭದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಸಂಘಟಿತ ದುಡಿಮೆ, ಕೃಷಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ಖಾಸಗೀಕರಣಗೊಂಡ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು, ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಬಾಗಿದ ನೀತಿಗಳು — ಇವೆಲ್ಲ ದುಡಿಯುವ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿವೆ.

ಇದರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಯೋಜನೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ: ಕೋಮು ರಾಜಕಾರಣ ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಭಿನ್ನಮತ ಅಪರಾಧವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಅವಕಾಶಗಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತಿವೆ, ಸಂಕುಚಿತ, ಹೊರಗಿಡುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರುಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಇದು ಭಾರತೀಯ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಹೊಸ ಹಂತ: ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಿರಂಕುಶತ್ವ ಕೈಜೋಡಿಸಿರುವ ಹಂತ.

ಇಂಥ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜಡಸೂತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ, ಮ್ಯೂಸಿಯಂನಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ವಿಧಾನ. ವರ್ಗ ಅಧಿಕಾರ ಜಾತಿಯ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಅವಲಂಬನೆಯ ಮೂಲಕ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನತೆ ಹೇಗೆ ಮರುಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೇ ಹೇಗೆ ಹೋರಾಟದ ಕಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಮೂರು ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಮೊದಲನೆಯದು, ಭಾರತದ ಎಡಪಂಥಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಬೇಕು. ಇಂದಿನ ಹಣಕಾಸೀಕರಣಗೊಂಡ, ಖಾಸಗೀಕರಣಗೊಂಡ, ಕೋಮುವಾದೀಕರಣಗೊಂಡ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಕಠಿಣ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ರಾಜಕೀಯ ಕ್ರಿಯೆ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯದು, ವಿಚಾರಗಳು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಸಿದ್ಧಾಂತ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಳವಳಿಗಳು, ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ರೈತ ಹೋರಾಟಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾವಣೆ ತರುತ್ತದೆ.

ಮೂರನೆಯದು, ತತ್ವಬದ್ಧ ಚರ್ಚೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬೇಕು. ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಪಂಥೀಯತೆಯನ್ನೂ, ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿಬಿಡುವ ಅವಕಾಶವಾದವನ್ನೂ ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪತೆಯಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವುದು:

• ಭಾರತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂವಾದ.
• ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಹಿತೆಗಳಿಂದ ಭೂಸ್ವಾಧೀನದವರೆಗೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಕಣ್ಗಾವಲಿನಿಂದ ಕೋಮು ಹಿಂಸೆಯವರೆಗೆ.
• ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿರುವ ಚಳವಳಿಗಳ ವರದಿಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವ ಕಥನಗಳು.
• ಶೋಷಣೆಯಿಲ್ಲದ ಸಮಾಜದ ಕನಸನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೆಲಸ.

ಇದು ಮುಗಿದ ಉತ್ಪನ್ನವಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಸಾಮೂಹಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ — ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಕಲಾವಿದರು, ಸಂಘಟಕರು ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತೆರೆದಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ‘ದಕ್ಷತೆ’ ಎಂದೂ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ’ ಎಂದೂ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದಿಗಳ ಕೆಲಸ ಬೌದ್ಧಿಕವೂ ಹೌದು, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವೂ ಹೌದು: ಅಧಿಕಾರ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ನೆರವಾಗುವುದು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಘನತೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವಾದಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ದೊಡ್ಡ, ಅಪೂರ್ಣ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ಒಂದು ವಿನಮ್ರ ಕೊಡುಗೆ.